புரிதல் என்பது...

குத்திக் கிழித்தன
உன் வார்த்தைகள்,
என் இதயத்தில்
இறங்கிய கத்தியாய்.

புரிதல் என்பது,
புரிந்துக்கொள்ளப்படாமல் போகும் பொழுது
கண்களில் நிரம்பி,
என் கன்னங்களில் வழிந்து,
வலியின் சுவடுகளை
விட்டுச் சென்றது,
என் கண்ணீர் துளிகள் அல்ல,
கிழிந்த என் இதயத்தின்,
ரத்த துளிகள்...


இன்று
காலம் பறந்து
நினைவுகள் கடந்து
சுவடுகள் மறைந்தாலும்
என் மீதான உன் புரிதலை
உலகுக்கு
நீ உரத்துச் சொல்லும்
ஒவ்வொரு நொடியும
நினைவுப்படுத்துகின்றது
அன்று
ஒரே நொடியில்
உன் மீதான என் புரிதலை
நீ பொய்யாக்கியதை..

பி.கு : இது ஒரு மீள்கவிதை, போன வருடம் எழுதியது. இறுதி பத்தி மட்டும் இப்பொழுது சேர்த்திருக்கிறேன்.

தேடத் தான் முயல்கிறேன்..

எனக்கான நியாயங்களை வகுத்து
நான் மட்டுமே பயணிக்கும்
என் பாதையில்
மலர்வனங்களோடு முட்வேலிகளும்
என்னை களிப்பூட்ட,
திகைக்க வைப்பவை
நான் அறியா திசைகளிலிருந்தும்
நான் அறியா மனங்களிலிருந்தும்
முட்பாணங்களாய்ப் பாய்ந்து வரும்
ஆயிரம் கேள்விகளே..

மாபெரும் யுத்தங்களில் உயிர்கொண்ட
ஆயுதங்களையே வெல்லும் ஆபத்தான
இக்கேள்விகளுக்குள்
மீண்டும் மீண்டும் புகுந்து சென்று
எதையென்று தெரியாமல்
தேடத்தான் முயல்கிறேன்..

அவரவர்கான கேள்விகளுக்கு
அவரவர் தீர்மானித்த விடைகளையே
எதிர்நோக்குமிடத்தில்
என் தேடலின் பயன் தானென்ன?
எனக்கேயான நியாயங்களுடன்
எனக்கேயான விடைகளை
என்னோடு மட்டுமே வைத்திருப்பதை தவிர...

உனைத் தீண்ட...

கரை தேடும் அலையென
நிழல் தேடும் மரமென
நீர் தேடும் நெருப்பென
உனை தேடும் மனம்
அறிந்திருக்கவில்லை
இயற்கை வகுத்திருக்கும்
சாத்தியக்கூறுகளின் எல்லைக்கோடுகளை...

அலையில் மிதந்து வரும் இலையாய்
வெயிலில் மிகுந்து வரும் வெம்மையாய்
தழலில் வளர்ந்து வரும் ஒளியாய்
இயல்பை மீறி
நீண்டுக்கொண்டிருக்கிறது
என் தேடல்...

எல்லைத் தாண்டி
உனைத் தீண்ட...

முதல் நொடி...

நினைவுகளுள் ஒளிந்துள்ள
அந்த நொடியை தேடுகிறேன்...

விண்ணுடன் ஊடல் கொண்டு மண் சேர்ந்த
மழைத்துளியினை ரசித்த பொழுதா?
குட்டைத் தண்ணீரில் தன்னழகை கண்டுகளித்த
அம்புலியின் செய்கையில் மயங்கிய பொழுதா?

நினைத்த பொழுதினில்
நினைத்தது நிகழாத பொழுதா?
காற்றில் மிதந்து வந்த இசையினை
என்னுள் நுகர்ந்த பொழுதா?

உறவுசூழ் வெளியில்
தனித்து நின்ற பொழுதா?
களங்கமில்லா தொடுதல்களின்
நெறி தவறிய பொழுதா?

முதல் நேசத்தின்
கள்ள சந்திப்புகளின் பொழுதா?
அதுவே கானல் நீரென
மறைந்த பொழுதா?

சர்வமும் அறிந்த தோழியிடம்
சொல்லாமல் மறைத்த சொற்கள் முட்களாய்
மனதை துளைத்த பொழுதா?

நிகழ்வுகளை சொற்களின் மாலையாக்கி
எனக்கு நானே கவிதையாய் சூட்டிக்கொண்ட
அந்த முதல் நொடியை தேடுகிறேன்...