Sunday 23 December 2007

பூக்களில் உறங்கும் மெளனங்கள்...

பிரித்தறிய இயலா வண்ணம்
விரல்களாய் ஒன்றிவிட்ட தீக்குச்சிகள்
எட்டாப் படிப்பை எண்ணி எண்ணி
கணக்குத் தீர்க்கும் விரல்கள்..
வீட்டோடு இலவசக் கணக்குப் பாடம்!

வானம் மறைத்து கூரை வேய
மகிழ்ச்சி மறுத்து மண் பிசையும் பிஞ்சுக் கால்களும்,
சுட்டெடுக்கும் ரேகை தேய்ந்த உள்ளங்கைகளும்..

வண்ணம் பொழியும் வானவேடிக்கைகளில்
சிதறி விழுகின்றன வண்ணம் பார்த்திரா
இவர்தம் விழிநீர்த் துளிகள்..

வியர்வை மழையில் நித்தமும் நனைந்து
பருவத்தை தொலைத்து உயிர் கரைய உழைக்கும்
பிஞ்சு விழிகளில் உறங்குகின்றன கனவுகள்
பூக்களில் உறங்கும் மெளனங்கள்...




பி.கு : இக்கவிதை சிறில் அலெக்ஸ் நடத்தும் கவிதைப் போட்டிக்காக..

Thursday 20 December 2007

கோலம்...













சோம்பலுடன் எழும்பும்
சூரியனின் ஸ்பரிசம் படாமல்
வில்லாய் வளைந்து
சீராய் புள்ளிகள் விதைத்து
பழக்கப்பட்ட பாதையில்
பயணிக்கும் கால்களைப் போல்
வளைந்து நெளிந்து
கோடுகள் இழுத்து
தரையில் ஓவியமாய் வரைந்த கோலத்தை
அழகு பார்த்த நேரத்தில்
சட்டென எழுந்தது ஓர் சந்தேகம்
கோலத்தினுள் சிக்கியவை புள்ளிகளா?
புள்ளிகளிடம் சிக்கியது கோலமா?

Wednesday 12 December 2007

நிதர்சனம்...













ஆசைகள் ஊற்றி வளர்த்த
இதயச்செடி
பருவத்தில் சிலிர்த்து படைத்தது
கனவு ரோஜாக்கள்..

சுகந்தமாய் மணம் பரப்பி
தித்திக்கும் தேன் ஏந்தி
மிதப்போடு நின்ற மலர்களை
சற்றே தீண்டிய பொழுது
நிமிடத்தில் வெட்கித்து
பலவண்ணம் கொண்டு
பறந்துச் சென்றன
வண்ணத்துப்பூச்சிகளாய்,
தீண்டிய விரல்களில்
ரத்தம் பூசி..

சில சமயங்களில்
மறந்து தான் போகின்றது
மலர்களோடு,
முட்களும் இருக்கும் என்கிற நிதர்சனம்..

Monday 3 December 2007

சகிப்பு..












மிச்சமென ஒதுக்கி வைத்த
எச்சில் பண்டங்களும்
அலட்சியமாய்த் தூக்கி எறிந்த
உடைந்த கண்ணாடித் துண்டங்களும்
மக்காத பாலிதீன் பைகளும்
படித்துக் கிழித்த காதல்கடிதங்களும்
சுத்தம் செய்த மாமிசத்தின்
துர்நாற்றமெடுக்கும் மிச்சங்களும்
ஊர் கூடி வாழ்த்திய திருமண பந்தியில்
இடமில்லாமல் வந்து விழுந்த
எச்சில் இலைகளால்
பிச்சை உண்போரின்
அன்னதானக் கூடமென
நாற்றம் சுமக்கும்
குப்பைத் தொட்டிக்கு
சகிப்பு அதிகமென
விட்டுச் செல்கின்றனர்
சில சிசுக்களையும்...