Friday 2 March 2007

உளறுதல் என் உள்ளத்தின் வேலை(தொடர்ச்சி)














உளறுதல்,
என் உள்ளத்தின் வேலை மட்டுமே.
அதனால் தான்
தப்பி ஓடுகின்றன
வார்த்தைகள்
என் மொழியில் அகப்படாமல்.

வாசலை திறந்து
காத்துக்கொண்டிருந்தேன்
உன் வரவிற்காக,
உன் காலடிதடங்களையே
என் வீட்டு கோலமாக்க.

இதோ கேட்கின்றது
காலடி ஓசை
என் இதயத்துடிப்பின்
காதல் ஓசை.

முகத்தில் சிரிப்பை சுமந்து
உள்ளே நுழைந்ததும் கேட்கிறாயே
நான் எங்கே என்று.
இன்னும் தெரியவில்லையா?
நான் என்றோ
உன்னுள் நுழைந்தது.

உன்னோடு பேசுகையில்
வாயிலிருந்து வரும் வார்த்தைகள்
தடுமாறுகின்றன
வழி தெரியா
குழந்தையைப் போல்.

நீ மெல்ல
வார்த்தைகளின்
கைப்பிடித்து செல்கிறாய்
உன் இதய வாசலுக்கு.

சொல்லொண்ணா வார்த்தைகளும்
சொல்லாத ஒன்றை
சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறது
உன் சிரிப்பு.

ஆம்,
உன் உதட்டோரத்தில் வழியும் சிரிப்பில்
வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கிறது
என் காதல்.